Menu

... jaka jest etymologia słowa "Ewangelia"?

Rzeczownik ewangelia pochodzi od greckiego słowa euangelion. W okresie klasycznym pojęcie to używane tylko w liczbie mnogiej, miało wydźwięk wyłącznie świecki i oznaczało nagrodę za przyniesienie dobrej nowiny albo po prostu dobrą, radosną nowinę. Z biegiem czasu zaczęło oznaczać zwiastowanie zwycięstwa i pomyślnych wydarzeń. Charakteru religijnego termin ewangelia nabrał dopiero w epoce rzymskiej, co wiązało się z często boskim kultem jakim otaczany był cezar – i tak np. narodziny cezara Augusta nazwane zostały radosnymi wieściami (euangelia) dla całego świata.

W Septuagincie rzeczownik ewangelia występuje także tylko w znaczeniu typowo świeckim i tłumaczony jest jako radosna nowina lub zapłata za tę nowinę. Znaczenia religijnego nabiera natomiast forma czasownika euangelidzesthai, oznaczająca pierwotnie przynosić dobrą nowinę. W greckim tłumaczeniu Starego Testamentu pojęcie to użyte jest w kontekście zbawienia, które Bóg-Jahwe przynosi swojemu ludowi. Sens ściśle religijny nabiera natomiast u Deutero-Izajasza gdy mowa jest o Bogu jako zwiastunie radosnej nowiny, który niesie pokój i zbawienie.

Nowy Testament posługuje się rzeczownikiem ewangelia aż 76 razy, czasownikiem zaś 54 razy, zawsze w znaczeniu ściśle religijnym. Znaczenie obu terminów w ich obecnym szerokim rozumieniu, również wiąże się z ewolucją niniejszym pojęć. Z początku posługuje się nimi Jezus, przedstawiając się w synagodze nazaretańskiej jako realizator misji pocieszenia i ten, który przyszedł głosić dobrą nowinę ubogim (Łk 4,18). Nowych elementów radosnej nowinie dodają następnie apostołowie, którzy w głoszoną przez siebie Ewangelię o Jezusie włączają także elementy mające znaczenie zbawcze, a więc opis męki, śmierci i zmartwychwstania. Święty Paweł w swoich listach mówi o ewangelii jako o radosnej nowinie przyniesionej i głoszonej przez Jezusa, wskazuje na zbawienie dokonane przez śmierć na krzyżu i zmartwychwstanie, wskazując ostatecznie na zbawczą moc płynącą z tych wydarzeń. Jednocześnie powoduje to konieczność głoszenia Ewangelii i jej działania w tych, którzy ją usłyszeli.

Ostatniego kroku w ewolucji pojęcia ewangelia dokonał św. Marek, który pisząc Ewangelię o Jezusie Chrystusie jako pierwszy spisał wyłącznie dotychczas tylko głoszoną ewangelię, tworząc jednocześnie zupełnie nowy gatunek literacki, w którym opisuje dzieła Jezusa Chrystusa. Wszystkie późniejsze przekazy Ewangelii wzorowane były na dziele św. Marka. Warto przy tym wspomnieć, że zawsze mowa jest tylko o jednej Ewangelii (stąd liczba pojedyncza), którą głosili i spisali w różnych ujęciach autorskim św. Marek, Łukasz, Mateusz i Jan – stąd używanie partykuły „według".

Mimo że w II w. spotkać można już liczbę mnogą terminu Ewangelia, oznaczającą Dobrą Nowinę oraz księgę, w której jest ona zawarta, to Ojcowie Kościoła mocno podkreślali że Ewangelia w swoim ścisłym znaczeniu jest tylko jedna – jak nazywa ją św. Ireneusz jest to jedna ewangelia czterokształtna.

Powrót na górę

Watykan

Publicystyka

Czy wiesz ...

Encyklopedia

Europa

Społeczeństwo