Menu
Mariusz Sulkowski

Mariusz Sulkowski

URL strony:

Człowiek, który od 56 lat buduje katedrę.

Człowiek, który od 56 lat buduje katedrę.

Justo Gallego Martínez z Hiszpanii od 1961 r. niestrudzenie buduje kościół.

Gdy z powodu choroby musiał opuścić zakon trapistów, postanowił, że poświęci swoje życie na wzniesienie katedry. Buduje bez dźwigów, specjalistów etc., z pomocą kilku bratanków. I Boga.

Choć musiał opuścić klasztor, sądzę, że w duszy do dzisiaj pozostał mnichem. Kto wie, czy Jego praca nie przyniesie więcej owoców dla Kościoła niż wówczas, gdyby pozostał u trapistów.

 

https://www.youtube.com/watch?v=yQGAsikORI4

 

Czytaj dalej...

Św. Tereso Benedykto od Krzyża - módl się o nawrócenie muzułmanów

Św. Tereso Benedykto od Krzyża - módl się o nawrócenie muzułmanów

Módlmy się przez wstawiennictwo św. Teresy Benedykty od Krzyża, patronki Europy, o dar nawrócenia radykalnych muzułmanów żyjących na Starym Kontynencie, aby nie niszczyli swojego życia - daru od Boga - ale ofiarowali je Jezusowi, głosząc prawdziwe Słowo Boże swoim rodakom.

 

Módlmy się także za księży i biskupów, o odwagę głoszenia Jezusa - Zbawiciela i Jego Dobrej Nowiny muzułmanom żyjącym w Europie. 

Czytaj dalej...

Co z tą tolerancją w islamie, skoro różne sury różnie interpretują tą samą kwestię?

  • Dział: Islam
Co z tą tolerancją w islamie, skoro różne sury różnie interpretują tą samą kwestię?

Zagadnienie: sprzeczność sur


1. Problem: w Koranie jest wiele sur sprzecznych ze sobą co do treści. Dotyczy to m.in. kwestii stosunku do chrześcijan i żydów czy stosowania przemocy przez muzułmanów wobec niewiernych. Jak zatem interpretować sury?
2. Odpowiedź: Koran dzieli się na sury (rozdziały), łącznie jest ich 114 z czego 86 przypada na okres pobytu Mahometa w Mekce, a kolejne 28 w Medynie. Kryterium ułożenia sur w Koranie nie jest chronologia ich powstania, ale objętość – od najdłuższej do najkrótszej (wyjątek od tej reguły stanowi jedynie sura rozpoczynająca Koran).

W pierwszym okresie swojej działalności publicznej, tj. od początku objawienia jakie otrzymał w 610 r. do roku 622 (hidżra) Mahomet przebywał w Mekce. Przez dwanaście lat próbował przekonać innych Arabów, jak i żydów oraz chrześcijan do swojej nauki argumentując, że jest on prorokiem tego samego Boga, w którego wierzą i chrześcijanie i żydzi. Mahomet używał wówczas metod pokojowych. Zdaniem Marice Gaudefroy-Demombynes ostatnia mekkańska sura, to sura 29 gdzie w wersecie 46 oznajmiono: I nie sprzeczajcie się z ludem Księgi inaczej, jak w sposób uprzejmy – z wyjątkiem tych spośród nich, którzy są niesprawiedliwi – i mówicie: „Uwierzyliśmy w to, co nam zostało zesłane. Nasz Bóg i wasz Bóg jest jeden i my jesteśmy Mu całkowicie poddani.”. Mahomet pragnął wówczas nawrócić mekkańskich żydów na islam, jednakże - bezskutecznie. Dochodzi do silnych napięć między Mahometem a mieszkańcami Mekki, tak, że w konsekwencji Mahomet uciekł do Medyny.


Już w Medynie powstaje sura 2 (Krowa) gdzie werset 256 mówi, że w nie ma przymusu w religii. Jednakże już po kilku miesiącach, Mahomet rezygnował z pokojowego charakteru przesłania na rzecz rozwiązań perswazyjnych, dlatego też sury medyńskie mają charakter znacznie bardziej konfrontacyjny - potępiono w nich politeistów, wezwano do dżihadu, wojny z chrześcijanami. Mahomet wypędził z Medyny żydów, skonfiskował ich majątki, potępił ich niewiarę. Mahomet zrezygnował także z modlitwy w kierunki Jerozolimy na rzecz modlitwy w stronę Mekki (gdzie znajdowała się świątynia Ka’ba), co – jak zwraca uwagę J. Bielawski – oznaczało symboliczne zerwanie z żydami.

Zgodnie z zasadą (naskh) - w sytuacji konfliktu między surami, pierwszeństwo ma sura późniejsza, to tym samym sura 9 – powszechnie uważana za ostatnią surę Koranu - znosi (dokonuje abrogacji) poprzednie 124 bardziej tolerancyjne i pokojowe wersety. To właśnie w surze 9 znajduje się werset 5 nazywany „wersetem miecza”: A kiedy miną święte miesiące, wtedy zabijajcie bałwochwalców, tam gdzie ich znajdziecie; chwytajcie ich, oblegajcie i przygotowujcie dla nich wszelkie zasadzki!.
W tej samej surze (werset 29) możemy przeczytać: Zwalczajcie tych, którzy nie wierzą w Boga, i w Dzień Ostatni, którzy nie zakazują tego, co zakazał Bóg i Jego posłaniec, i nie poddają się religii prawdy – spośród tych, którym została dana Księga – dopóki oni nie zapłacą daniny własną ręką i nie zostaną upokorzeni. A zatem ludzie Księgi – żydzi i chrześcijanie mają być prześladowani dopóki nie zapłacą podatku „za opiekę” (forma haraczu) zwanego dżizja. Kto zapłaci – będzie mógł żyć. Jeśli nie chce płacić musi przejść na islam, albo zginąć.

Werset 123 sury 9 mówi: Zwalczajcie tych pośród niewiernych, którzy są blisko was. Niech się spotkają z waszą surowością.

Tym samym na mocy doktryny abrogacji radykalni sunnici nie mają najmniejszego problemu z uzasadnieniem swojej polityki wobec chrześcijan i żydów, a wszelka tolerancja w ich wykonaniu staje się fikcją.

 

Na wykresie proces ten wygląda mniej więcej tak:

 

 

P.S. Jest charakterystyczne, że w chrześcijaństwie, proces ten wyglądał dokładnie odwrotnie. Prawo Starego Testamentu jest prawem "surowym", jednakże od czasu wcielenia (Nowy Testament) i przyjęcia człowieczeństwa przez Boga nie ma ani jednego wersetu zachęcającego do przemocy wobec osób niewierzących. Co więcej punktem zwornikowym interpretacji jest śmierć Jezusa Chrystusa, który modli się do Boga Ojca o przebaczenie dla swoich oprawców (Łk 23,34)

 

Czytaj dalej...

Koran i sunna a obecne wydarzenia

  • Dział: Islam
Koran i sunna a obecne wydarzenia

Problem z islamem wynika z kilku kwestii:

1. Święta księga islamu - Koran, na wiele sprzecznych sur dotyczących stosunku do niewiernych, metod działań. Każdy kto chce afirmować poszczególne przedsięwzięcia (np. samobójcze zamachy), albo je potępić może to uczynić dowolnie wybierając z Koranu pasujące do tego sury. Dlatego też w łonie samego islamu może powstać zarówno nurt "umiarkowany" i względnie "liberalny", albo readykalny. Islam, w odróżnieniu od chrześcijaństwa nie ma jednej spójnej doktryny.

2. W islamie nie ma odpowiednika Urzędu Nauczycielskiego Papieża. Gdy w łonie katolików powstanie spór, o to jak intepretować wersety Biblii, to ostateczny głos (przy uwzględnieniu Tradycji) w sprawie posiada Papież (Roma locuta causa finita). Chociaż w islamie istnieją uznane autorytety poszczególnych nauczycieli czy szkół (jak np. kairski uniwersytet Al-Azhar), to nie jest to głos rozstrzygajacy, a poszczególni immami nie są nim skrępowani. 

Porządek prac:

1. Sura w j. arabskim (link do strony al-quran.info)

2. Sura w j. angielskim

3. Sura w j. polskim (tłumaczenie własne z j. angielskiego, wsparcie się na tłumaczeniu Koranu dokonanego przez Józefa Bielawskiego, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2008)

4. Interpretacja w mediach

5. Interpretacja radykalnych islamistów

6. Uwagi

 

Sura 5,32

1. Wersja arabska (kliknij)

2. Wersja anglojęzyczna:

That is why We decreed for the Children of Israel that whoever kills a soul,1 without [its being guilty of] manslaughter or corruption on the earth, is as though he had killed all mankind, and whoever saves a life is as though he had saved all mankind. Our apostles certainly brought them manifest signs, yet even after that many of them commit excesses on the earth.

 

3. Wersja polskojęzyczna

Z tego powodu zarządziliśmy dla synów Izraela, że ktokolwiek zabije człowieka, nie będącego winnym zabójstwa, albo zgorszenia na ziemi, czyni tak, jakby zabił wszystkich ludzi, a ktokolwiek ocaliłby życie (człowieka), czyni tak, jakby ocalił wszystkich ludzi. Nasi posłańcy z pewnością przynieśli oczywiste znaki, jednakże pomimo tego wielu z nich popełnia przestępstwa na ziemi. 

 

4. Interpretacja w mediach:

Sura ta przytaczana jest jako wskazanie, że islam potępia morderstwa (zabicie niewinnych ludzi).

5. Interpretacja radykalnych islamistów:

Zamachy w Paryżu nie były morderstwem niewinnych ludzi. Wszyskie ofiary były winne, ponieważ wspierają wroga islamu - Francję, która dokonuje nalotów na ISIS (płacą podatki, utrzymują armię, wybierają prezydenta etc.). Przykład takiego myślenia doskonale obrazuje powyższa wypowiedź polskiego dżihadysty Adriana N. kilkinij (od 2:29)

6. Uwagi

Radykalni islamiści nie postrzegają rzeczywistości społecznej poprzez pryzmat indywidualizmu. Ich percepcja świata społecznego opiera się na kategorii wspólnoty (umma). Muzułmanie stanowią ummę i Francuzi (czy szerzej: niewierni) także są wspólnotą i dlatego też już przez fakt przynalezności do niej - zaciąga się winę (m.in. płacą podatki we Francji, wybrali prezydenta etc.)

Czytaj dalej...

Watykan

Publicystyka

Czy wiesz ...

Encyklopedia

Europa

Społeczeństwo